Kız kardeşim, Aşkım,
Senin Ekmek-i Kutsal hakkında konuştuğunu duymayı seviyorum ve bu çocukların, gerçekte neyi arzuladığımı Benim sesimden duymalarını istiyorum.
Eğer Etim gerçekten yemek ve Kanım gerçekten içecekse, o halde neden lütuf yaşamında büyümüyorsunuz?
Benden beslenmeyen pek çok kişi var ve bunlar Beni inkâr edenler veya Beni unutanlardır.
Fakat benden beslendiği hâlde ilerleme kaydedemeyen pek çok kişi de var. Oysa diğerlerinde, Benimle kurulan her birliktelikte — Ekmek-i Kutsal'da — lütufta bir artış olur.
Bu farklılıkların nedenlerini sana açıklayacağım.
Beni yalnızca Benim sevincimin insanların kalplerine kabul edilmek olduğunu ve bundan daha büyük bir sevinçlerinin olmadığını — yani Benimle bir olmak — bildikleri için arayan mükemmel olanlar vardır. Onlarda, Ekmek-i Kutsal karşılaşması bir kaynaşmaya dönüşür ve Benimden gelen ve onlardan yayılan coşku o kadar güçlüdür ki, bir potadaki iki metal gibi bir oluruz. Doğal olarak, kaynaşma ne kadar mükemmel olursa, yaratık Benim suretimi, niteliklerimi ve güzelliklerimi o kadar çok üzerine alır.
Böylece, daha sonra "Azizler" diye adlandıracağın olanlar — yani kim olduğumu anlamış olan mükemmel kişiler — kendilerini Benimle birleştirmeyi bilirler.
Fakat Bana gerçek bir şevk ve saf bir kalple gelen tüm ruhlara, tarif edilemez lütuflar bahşederim ve bu lütfu Yaşam yolunda ilerleyebilmeleri için dönüştürürüm; dünya tarafından tanınan bir kutsallığa ulaşamasalar bile, her zaman ebedi Yaşam'a ulaşırlar, çünkü Benimle kalan ebedi Yaşam'a sahiptir. Bana gelmeyi bilen —birincinin şevki ve ikincinin güveniyle— ve yapabildikleri tüm sevgiyi Bana sunan tüm ruhlar için, sadece Kendimi onlarla birleştirmek adına harikulade mucizeler gerçekleştirmeye hazırım.
Benim için en güzel cennet, Beni seven yaratıkların kalplerindedir.
Onlar için, Şeytan'ın öfkesi tüm kiliseleri yok etse bile, Cennet'ten Ekaristisya formunda inmesini bilirim.
Meleklerim Beni, Cennet'ten inen Yaşayan Ekmek olan ve Bana aç olan ruhlara taşır.
Bu, sonuçta yeni bir şey değil.
İman henüz canlı bir sevgi alevi iken, inziva yerlerine veya duvarlarla çevrili hücrelere gömülmüş ruhlara girebiliyordum. Beni barındırmak için katedrallere gerek yoktur. Sevgiyle adanmış bir kalp Benim için yeterlidir.
En büyük ve en görkemli katedral bile Benim için her zaman çok küçük ve çok fakirdir, çünkü Ben'im. İnsani eserler insani sınırlara tabidir ve Ben sonsuzum.
Fakat hayırseverliğe kendini açan kalp, Benim için ne çok küçüktür ne de çok fakir.
Yine de en güzel katedral, Tanrı'nın ikamet ettiği ruhunuzun katedralidir. Lütuf halindeyken Tanrı sizin içinizdedir. Ve Tanrı'nın bir sunak yapmak istediği şey kalbinizdir.
Sizi kutsuyor ve sizi seviyorum.
Sevgili İsa'n.
Kaynak: ➥ LaReginaDelRosario.org