امروز صبح فرشته آمد و مرا برای دیدار با ارواح مقدس به برزخ برد. مردان زیادی در این بخش از برزخ بودند. یکی از آن‌ها که بسیار متمایز به نظر می‌رسید و کت‌وشلوار به تن داشت، برای خوشامدگویی به جلو آمد. پیر به نظر نمی‌رسید. نمی‌دانستم او کیست و او هم نامش را فاش نکرد.
او گفت: «آیا می‌دانی وقتی روی زمین بودم تمام تلاشم را برای پسرم کردم؟ همیشه برایش چیزهایی می‌خریدم. هر کاری می‌توانستم برایش انجام می‌دادم. چیزهایی را که برایش خریده بودم در اتاقش می‌گذاشتم، به این امید که شاید از آن‌ها استفاده کند و تغییر کند. او هرگز قدردان نبود، هیچ‌وقت از من تشکر نکرد و من هرگز تغییری ندیدم.»
به آن مرد گفتم: «چیزهای مادی اهمیتی ندارند. شاید چیزی که باید به او می‌آموختی، درباره ایمان و دین بود. این برای او مفیدتر می‌بود.»
او با افسوس گفت: «می‌دانی، من پدر آن پسر هستم و چون همیشه برایش چیزهایی می‌خریدم و همه چیز به او می‌دادم، حالا باید رنج بکشم. باید با او درباره ایمان صحبت می‌کردم و در سکوت برایش دعا می‌کردم. در عوض، سعی کردم با چیزهای مادی او را تغییر دهم. حالا به من نشان داده شده که نباید آن کار را می‌کردم. باید همه آن‌ها را به خدا می‌سپردم، برای پسرم دعا می‌کردم و آنچه را که واقعاً به او کمک می‌کند به او می‌آموختم. اما این کار را نکردم و حالا، به‌خاطر تمام آن کارهایی که سخت تلاش کردم انجام دهم، باید به‌خاطرشان رنج بکشم.»