เมื่อเช้านี้ทูตสวรรค์ได้มาหาและพาฉันไปยังแดนชำระเพื่อไปเยี่ยมเหล่าวิญญาณศักดิ์สิทธิ์ ในส่วนนี้ของแดนชำระมีผู้ชายอยู่มากมาย หนึ่งในนั้นดูภูมิฐานมากและสวมชุดสูท เขาเดินตรงเข้ามาทักทายฉัน เขาดูไม่แก่เลย ฉันไม่รู้ว่าเขาเป็นใคร และเขาก็ไม่ได้บอกชื่อของเขา
เขากล่าวว่า “คุณรู้ไหมว่าตอนที่ผมอยู่บนโลก ผมได้ทำดีที่สุดเพื่อลูกชายแล้ว? ผมเคยซื้อสิ่งของต่างๆ ให้เขา ผมเคยทำทุกอย่างเพื่อเขา ผมมักจะวางของที่ซื้อมาไว้ในห้องของเขา โดยหวังว่าเขาอาจจะได้ใช้มันและเปลี่ยนพฤติกรรม แต่เขาไม่เคยเห็นคุณค่าเลย และไม่เคยขอบคุณผมเลย และผมก็ไม่เคยเห็นความเปลี่ยนแปลงใดๆ เลย
ฉันจึงพูดกับชายผู้นั้นว่า “สิ่งของทางวัตถุนั้นไม่ใช่เรื่องสำคัญ บางทีสิ่งที่คุณควรจะสอนเขาคือเรื่องความเชื่อและเรื่องศาสนา นั่นน่าจะมีประโยชน์ต่อเขามากกว่า”
เขาร่ำไห้และกล่าวว่า “คุณรู้ไหม ผมเป็นพ่อของเด็กคนนั้น และเพราะผมคอยแต่จะซื้อของให้และประเคนทุกอย่างให้เขา ตอนนี้ผมจึงต้องมาทนทุกข์ ผมควรจะพูดกับเขาเรื่องความเชื่อและสวดภาวนาให้เขาอย่างเงียบๆ แทนที่จะพยายามเปลี่ยนเขาด้วยสิ่งของทางวัตถุ ตอนนี้ผมได้รับรู้แล้วว่าผมไม่ควรทำเช่นนั้นเลย ผมควรจะมอบทุกอย่างนั้นแด่พระเจ้า สวดภาวนาให้ลูกชาย และสั่งสอนในสิ่งที่ จะช่วยเขาได้จริงๆ แต่ผมไม่ได้ทำ และตอนนี้ เพราะสิ่งที่ผมพยายามทำอย่างหนักเหล่านั้น ผมจึงต้องมาทนทุกข์เพราะมัน”