Bracia i siostry, mężczyźni, kobiety i dzieci, słuchajcie mnie: Jezus zmartwychwstał; moje oczy Go widziały. Był to najpiękniejszy dzień w moim życiu; Pan stał przed nami. Ja, Maria Magdalenka, nie czuła się godna, ale wtedy nauczył mnie prawdziwej drogi. Śledząc Go nawet po Jego śmierci, naprawdę poznałem Go — Syna Boga posłanego na ziemię dla zbawienia grzeszników, w tym i mnie samego.
Przed udaniem się do Grobu poszłaśm do Jego Matki, a bez słowa wyraziła zgodę z moimi zamierzeniami. Chciałam pójść do Pana, bo Jego słowa pozostały wgravowane w mojej pamięci: "Miej wiarę we Mnie," powiedział, "bo Syn Człowieczy zmartwychwstanie." Tego ranka serce nie przestawało bić. Wierzyłam w mego Pana, ale wielki strach opanował mnie; nie chciałem Go tam znaleźć, a właśnie tak się stało. Mario powiedział do mnie: "Jesteś pierwszą kobietą, która uwierzyła we Mnie i śledziła Mnie; będziesz moim świadkiem. Idź do swoich braci — potrzebują twojej pomocy." Byłam szczęśliwa; Pan był jeszcze wśród nas.
Braci, Pan jest również wśród was — wierzcie temu. On, tak jak wtedy, będzie wykonywał cuda przed waszymi oczyma, tak samo jak zrobił to przed moimi i Jego Apostołami, którzy często wahali się we własnej wiari, ale Pan był zawsze gotów przebaczyć; Jego nauki były życiem dla nas, razem z Jego Matką, która nigdy nie puściła mnie za rękę. Wiedziała, że umrę na miejscu Jej Syna; On nie zasługiwał na śmierć, i jednak zmarł dla nas. Idźcie w świetle, bo w ciemności potknącie się i ryzykujecie stracić swój ślad. Wejdłem do serca Mojego Pana; to jest droga, bo Jego serce nie ma granic.
Kochajcie, kochajcie, kochajcie Mojego Pana i także waszego Pana; idźcie za Nim i nigdy nie puśćcie ręki Jego Matki. To jest Mój wiadomość dla was.
Byłem szczęśliwy, że byłem wśród was. Jezus, mój i wasz Pan, nadarzy Was swą błogosławieństwo.
Błogosławię was w imieniu Ojca, Syna, i Ducha Świętego; idźcie z pokojem.