ในยามมืดมนเช่นนี้ เจ้าต้องสวดภาวนาให้มาก จงให้การสวดภาวนาเป็นสิ่งเดียวที่เจ้าใส่ใจ

ลูกทั้งหลาย ขอบใจที่เจ้าเปิดใจต้อนรับเสียงเรียกของแม่

ลูกเอ๋ย แม่เรียกหาลูกทุกคน แต่ไม่ใช่ทุกคนที่จะรับฟัง

ในยามมืดมนเช่นนี้ เจ้าต้องสวดภาวนาให้มาก จงให้การสวดภาวนาเป็นสิ่งเดียวที่เจ้าใส่ใจ จงมีความสุภาพถ่อมตน เพราะพระเจ้ามิใช่พระเจ้าของผู้จองหอง แต่ทรงเป็นพระเจ้าของผู้ถ่อมตน ผู้ทรงนำเราไปสู่เส้นทางแห่งความรักและการศักดิ์สิทธิ์

ลูกทั้งหลาย อย่าได้เหนื่อยหน่ายในการเตรียมตัว จงปกป้องตนเองจากโรคภัยที่กำลังจะมาถึง เพราะมีเพียงการสวดภาวนาและศีลมหาสนิทเท่านั้น ที่จะทำให้เจ้าสามารถมองเห็นสิ่งเหล่านี้ได้จากระยะไกล

จงให้วิญญาณของเจ้าเต็มเปี่ยมด้วยพระเจ้า เพราะสิ่งนี้เท่านั้นที่จะนำมาซึ่งความรอดพ้น

บัดนี้ แม่ขออวยพรลูก ในพระนามของพระบิดา พระบุตร และพระจิต

ข้อคิดจากสาร:

อีกครั้งหนึ่งที่แม่พระทรงดึงความสนใจของเราให้เห็นถึงความจำเป็นในการมีความสุภาพถ่อมตน ข้อผิดพลาดที่เราอาจทำคือการคิดว่าคำวิงวอนเหล่านี้เป็นเรื่องของคนอื่นเสมอไป ไม่ใช่เรื่องของเราเอง

เราไม่ได้มีความถ่อมตัว เมื่อเรารอให้ผู้อื่นเข้าหาเราก่อน เมื่อเราถือว่าตนเองเหนือกว่าและมองพี่น้องด้วยความฉาบฉวยและดูแคลน เมื่อเราคิดว่าเราสมควรได้รับความเคารพอย่างไม่มีเงื่อนไขเพียงเพราะสถานะทางสังคมหรือวัฒนธรรม เมื่อเรารอคำขอโทษแต่ไม่รู้วิธีที่จะกล่าวขอโทษด้วยตนเอง หรือเมื่อถูกล่วงเกินแล้วเรารอให้อีกฝ่ายเป็นผู้เริ่มต้นก่อน ความจองหองคือรากเหง้าของบาปทั้งปวง และเป็นบาปของพญามาร

มีเพียงการสวดภาวนาและศีลมหาสนิทเท่านั้นที่สามารถช่วยเราได้ การสวดภาวนาคือลมหายใจของวิญญาณ ส่วนศีลมหาสนิทคือโอสถสู่ความเป็นอมตะของเรา

ด้วยเหตุนี้ ทุกความคิดในแต่ละวันของเราต้องมีเป้าหมายเดียว นั่นคือ พระเจ้า

ที่มา: ➥ LaReginaDelRosario.org