Na de heilige mis op zondag ging ik, zoals ik gewoonlijk doe, naar de kapel om te bidden. Terwijl ik de Heer nog bedankte en om vergeving en barmhartigheid voor alle mensen vroeg, was ik verrast een tentoonstelling over de Heilige Lijkwade achterin de kapel aan te treffen. Er stond een replica van de Lijkwade van Turijn op ware grootte, samen met verschillende banners die de geschiedenis uitlegden en andere displays.
Op het moment dat ik de replica van de lijkwade zag, werd ik vervuld van diepe emotie voor Onze Heer Jezus. Hoewel het 2000 jaar geleden is gebeurd, voelde ik me alsof ik terugstapte in de tijd van Zijn Kruisiging.
Toen ik naar het beeld van Maria Hulp der Christenen liep, zei ik: "O Gezegende Moeder, ik voel dat ik aanwezig ben bij de tijd waarin Onze Heer werd gekrucifigd."
De Gezegende Moeder zei: "Wat je ervaart en ziet, ik weet dat het je diep raakt, maar dit (de lijkwade) zal nooit worden weggevaagd. Het zal voor altijd blijven, zodat iedereen het kan aanschouwen. Het is zo Heilig."
"Valentina, je bent een zeer bevoorrechte ziel dat Mijn Zoon wil dat je bij Hem bent. Je troost Hem echt omdat je nederig bent en alles voor Hem diep emotioneel beleeft. Je denkt dat omdat je op jezelf staat, je niets waard bent, maar dat betekent veel voor Hem."
Terwijl ik voor de replica van de Lijkwade stond en me intens emotioneel voelde, zei ik tegen Onze Heer: "Arme Heer Jezus, wat hebt U geleden. Hoe konden ze zo wreed tegen U zijn?"
Het zien van de lijkwade herinnerde me aan vele jaren geleden, toen ik door de engel van de Heer werd meegenomen om getuige te zijn van de Kruisiging van onze Heer en hoe Hij tot ruste werd gelegd in het graf. Het graf was groot, met een stenen plaat waarop Onze Heer was gelegd, en Hij was bedekt met een linnen kleed. De hele plek was vervuld van een lichtgevend licht. Degenen die aanwezig waren, rouwden allemaal om Onze Heer en waakten over Hem. Ik knielde vlakbij, dicht bij de plek waar Hij lag.
De steen werd vroeg in de ochtend weggerold. Het was vredig, en ik kon zien hoe de bladeren buiten bewogen in een zacht briesje.
Nu, terwijl ik over het Lijkwade mediteerde, zei ik: “Heer, U weet wanneer U mij liet zien en toen ik in Uw graf was tijdens Uw rust na de Kruisiging — ik zag de hele Kruisiging, en daarna volgde ik toen ze U in het graf legden — toen was ik binnen in het graf aan het knielen, en er waren engelen om me heen die hoge lampen vasthielden, en, Heer Jezus, toen U begon te bewegen en rechtop ging zitten — U rustte daar een tijdje, daarna raakten Uw voeten de grond en stond U op. Dan staat U op, en dan onbedekt U Uzelf, maar hoe komt het dat ik het Bloed niet zag?"
Hij zei: “Er was Bloed en een afdruk van Mijn Lichaam, maar Ik stond je niet toe dat te zien, omdat Ik weet dat je zou huilen. Je zou emotioneler zijn geworden.”
Er was natuurlijk een afdruk. Een lang wit linnen kleed bedekte Hem. Toen Hij rechtop ging zitten, gebruikte Hij Zijn rechterhand om het linnen op te tillen en daarna Zijn linkerhand om Zichzelf te onbedekken.
In het graf lag een servet netjes apart gevouwen. Het was bedoeld voor Zijn beeld, zodat er een afdruk van het beeld van Zijn Gezicht achter zou blijven.
Stel je voor hoe Onze Heer op dat moment was. Hij wilde ons laten zien dat Hij God is door beelden achter te laten die nooit zullen worden weggeveegd en eeuwig zullen duren. Hij voltooide Zijn missie op aarde door Zijn lijden om ons te verlossen en te redden. Anders zouden we niet gered zijn. Hoe groot is Zijn liefde voor ons.
Ik zei: “Heer Jezus, maar nu in de Hemel zie ik dat U veel vrolijker bent met de heiligen.”
Hij zei: “Omdat Ik Mijn missie op aarde heb volbracht. Niemand kan zeggen dat Ik dat niet heb gedaan, want Ik heb het ultieme lijden doorstaan voor jullie allemaal.”
Met gezag zei Hij: “Valentina, Ik wil dat je moedig bent.”
Zelfs de Gezegende Moeder zei: “Mijn Zoon houdt zoveel van je omdat je Hem behaagt — je bent nederig, je bidt. Hij wil dat je Zijn Heilige Woord nog iets meer verspreidt onder de mensen en hen onderwijst. Maar wees niet altijd verdrietig — wees ook gelukkig. Hij vindt het fijn om je te zien glimlachen. Alle mensen in de Hemel bidden voor je, en zij houden je in de gaten. Zij vinden het niet prettig om iemand altijd verdrietig te zien. Zij vinden het fijn om iemand gelukkig te zien.”
Dat betekent: ‘Waarom zou ik huilen? Ik vertrouw op Mijn Heer.’
Maar dit geldt voor ons allemaal. Onze tijd hier op aarde is slechts tijdelijk.
De Gezegende Moeder zei: “Mijn kinderen, jullie behoren tot ons in de Hemel, ons Hemelse thuis, niet het aardse. Het aardse is slechts voorlopig.”
Zij wil ons hoop geven en ons aanmoedigen om te bidden om Onze Heer te troosten.
Telkens wanneer ik in de Bovenkamer ben, merk ik dat ik denk: ‘Waar is de Gezegende Moeder?’
De Gezegende Moeder zei: “Je ziet Mij niet, maar Ik ben aanwezig.”